Stichting Annemie en Helmuth Wolff


De architect

In de nalatenschap bevindt zich een architectuurtijdschrift uit het jaar 1928, Neuzeitliche Bauformen, dat geheel gewijd is aan het werk van Helmuth Wolff in München. In het jaar dat hij 33 werd, had hij al een reeks spraakmakende villa's op zijn naam staan. Een aantal woonblokken, in totaal 1500 woningen, in de stijl van De Nieuwe Zakelijkheid worden kort daarna opgeleverd. Die woningen bestaan nog en zijn in uitstekende conditie, maar over de architect is nauwelijks een letter terug te vinden. Ook het tijdschrift lijkt van de aardbodem verdwenen. Dr Ing Gustav Steinlein, van 1920 tot 1928 ‘Stadtbaudirektor' en gelauwerd auteur over de stedebouw in München, beschreef het werk van Helmuth met enthousiasme. Hij eindigde de bespreking van het werk met de volgende woorden: "Het bovenstaande toont, dat een in deze tijd levende, begaafde architect alle uitdagingen op een harmonische wijze weet op te lossen en dat hij een verbinding weet te maken tussen de nutteloze, sentimentele overdaad van gisteren en de nuchterheid van vandaag. Met gerijpte kennis en een grote scheppingskracht bouwt hij aan zijn werken en de toekomst zal uitwijzen hoe architect Helmuth Wolff zich dank zij zijn gaven verder zal ontwikkelen." Daar kwam het helaas niet van. Vijf jaar later zag Wolff zich gedwongen te vluchten. Zijn toekomst als architect was voorbij. Het stadsarchief van München vermeldt sinds kort wel zijn naam bij de woningblokken, maar verdere gegevens ontbreken. Als Jood is hij door het nazi-regiem totaal uitgewist, maar zijn bouwwerken spreken jonge architecten opnieuw aan. Een aantal jaren geleden heeft de stad München een renoveringsprijs toegekend aan een van Helmuth Wolffs panden. Alhoewel zijn naam daarbij wordt genoemd, is er geen verdere informatie over de architect te achterhalen. Het juryrapport vermeldt onder andere: "Diese langgestreckte Wohnanlage an der Prinzregentenstrasse 75, wurde 1927 nach den Plänen von Helmuth Wolff erbaut. Sie ist eines der seltenen Beispiele für den Stil der Neuen Sachlichkeit in München. Die Fassaden werden durch horizontale, kräftige Fenstereinfassungen und die vertikalen, dreieckigen Treppenhauserker gegliedert. Den oberen Abschluss der Fassade bildet ein kräftiges Gesims." Helmuth Wolff verdient erkenning voor zijn plaats in de geschiedenis van Münchens stedebouw.